خلاصه در یک نگاه
قرارداد عدم افشا (NDA) طرف مقابل را متعهد میکند اطلاعات محرمانه‌ای را که دریافت میکند افشا نکند و فقط برای هدف مشخصشده از آن استفاده کند. ارزش NDA به دقت تعریف «اطلاعات محرمانه» و ضمانت اجرای آن است؛ یک تعهد کلی بدون وجه التزام، در عمل به‌سختی قابل پیگیری است.
بندهای اصلی قرارداد عدم افشا
- تعریف دقیق اطلاعات محرمانه و قالب‌های آن (مکتوب، شفاهی، دیجیتال)
- هدف مجاز استفاده از اطلاعات
- استثناها: اطلاعات عمومی، اطلاعاتی که از قبل در اختیار بوده یا به حکم قانون افشا میشود
- مدت تعهد، حتی پس از پایان همکاری
- بازگرداندن یا امحای اطلاعات در پایان
- وجه التزام (موضوع ماده ۲۳۰ قانون مدنی) و حق مطالبهی خسارت
- مرجع حل اختلاف
NDA یک‌طرفه یا دوطرفه؟
اگر فقط یک طرف اطلاعات ارائه میکند (مثلاً در جذب سرمایه یا استخدام)، NDA یک‌طرفه کافی است. در همکاری‌های تجاری که هر دو طرف اطلاعات تبادل می‌کنند، NDA دوطرفه مناسب‌تر است. برای کارکنان، بند محرمانگی را در قرارداد کار نیز بگنجانید.
پرسش‌های متداول
NDA افشای اطلاعات مشخصشده را ممنوع میکند؛ اما برای حمایت از نام تجاری باید برند را ثبت کنید و برای اختراع، مسیر ثبت اختراع را طی کنید.
اگر وجه التزام پیشبینی شده باشد، مطالبهی آن بدون نیاز به اثبات میزان خسارت ممکن است. در غیر این صورت باید خسارت واقعی را اثبات کنید که معمولاً دشوار است.